PIRENNE, Henri

PIRENNE, Henri

(1863-1935)

Belçikalı şarkiyatçı.

Belçika’nın Verviers şehrinde doğdu. Liège Üniversitesi’ni bitirdi ve 1883’te aynı üniversitede doktorasını tamamladı. 1883-1885 yılları arasında araştırmalarını Leipzig, Berlin ve Paris’te sürdürdü. Yirmi dört yaşında iken Gand Üniversitesi’nde profesör oldu ve tutuklu kaldığı üç yıl hariç 1930’da emekli oluncaya kadar aynı üniversitede Ortaçağ ve Belçika tarihi dersleri okuttu. 1891 yılında Belçika Kraliyet Tarih Komisyonu üyeliğine getirildi ve Kraliyet Akademisi çalışmalarına iştirak etmeye başladı; 1898’de bu akademiye üye seçildi. I. Dünya Savaşı’nda Almanlar’ın Belçika’yı işgali esnasında ders vermeyi reddetmesi yüzünden 1916-1918 yıllarında esir kampında tutuldu. Serbest bırakılınca üniversitesindeki görevine döndü ve 1919-1922 yılları arasında rektörlük görevini yürüttü. 1922’de New York’ta Columbia Üniversitesi’nde Ortaçağ şehirlerinin kuruluşu ve aralarındaki ticarî rekabet konusunda konferanslar verdi. 1923’te Belçika’da düzenlenen V. Milletlerarası Tarih Bilimleri Kongresi’ne başkanlık yaptı. Oslo’da yapılan altıncı kongrede İslâm’ın yayılışı ve Ortaçağ’ın başlangıcı konusundaki tebliğiyle dikkatleri üzerine çekti. Daha sonra Lille, Marsilya, Cambridge, Roma, Cezayir ve Kahire’de konferanslar verdi. 1929 yılında yeni tarih akımının ana görüşlerini oluşturan Annales d’histoire économique et sociale adlı derginin yazı kurulunda görev aldı. Çalışmalarında ekonomik tarih ve sosyal tarihe ağırlık veren Pirenne, bu akımın yanı sıra iktisat tarihinin de öncülerinden sayılır. Prix quinquennal d’histoire national (1921, 1922) ve sosyal bilimler alanında verilen Franqui Prize (1933) ödüllerine lâyık görüldü. Ortaçağ Avrupası ve Belçika tarihinin önde gelen isimlerinden sayılan Pirenne 4 Ekim 1935’te Uccle’de öldü. Oğlu Jacques da babası gibi ünlü bir tarihçidir.

Eserleri. 1. Histoire de Belgique (I-VII, Bruxelles 1899-1932). Kendisine uluslararası bir şöhret sağlayan en önemli eseridir. Belçika milliyetçiliğinin öncülerinden olup Belçika’nın birliğini savunan Pirenne bu eserinde, 1830 olarak kabul edilen Belçika’nın kuruluş tarihini 843 yılındaki Verdun Sözleşmesi’ne kadar götürür. Milliyetçi görüşüne rağmen Belçika halkının Valon ve Flaman asıllı iki ayrı toplumdan geldiğini kabul eder. 2. Mahomet et Charlemagne (Bruxelles 1937; Paris 1992). Eserin dördüncü bölümünde Ortaçağ’ın başlangıç tarihi konusunda yeni bir tez ortaya atarak Ortaçağ döneminin oluşmasında en etkili unsurun İslâm fetihleri olduğunu ileri sürmüştür. Eseri M. Vinciguerra İtalyanca’ya (Maometto e Carlomagno, Bari 1939), P. E. Hübingen Almanca’ya (Geburt des Abendlandes, Amsterdam 1942; Frankfurt 1952), Bernard Miall İngilizce’ye (Mohammed and Charlemagne, London 1954; New York 1957), Mehmet Ali Kılıçbay Türkçe’ye (Hz. Muhammed ve Charlemagne, İstanbul 1984, 2006) çevirmiştir. 3. Mediavel City: Their Origins and the Revival of Trade (Princeton 1925). Batı Avrupa’da ekonomik canlanma ve şehir uygarlığının doğuşu, tüccar sınıfının oluşumu, şehirlerin kuruluşundaki etkileri, toprak köleliğinin ortadan kalkması, burjuvazinin doğuşu, belediye kurumlarının ortaya çıkışı gibi konuların ele alındığı eserin daha sonra Fransızca’sı yayımlanmıştır (Les villes du moyen âge: Essai d’histoire économique et sociale, Bruxelles 1927).

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someonePaylaş..
.
24 Şubat 2014

A - B - C - Ç - D - E - F - G - H - I - İ - J - K - L - M - N - O - Ö - P - R - Ş - S - T - U - Ü - V - Y - Z